Rodzina: astrowate – Asteraceae
Rodzaj: jeżówka
Gatunek: jeżówka purpurowa
Synonimy: Echinacea purpurea, Brauneria purpurea, Rudbeckia purpurea
Inne nazwy: rotacznica, czesłota,
Spis treści
Echinacea jest 3-4-letnią byliną o jajowato-lancetowatych liściach z ząbkowanymi
brzegami. Dorasta do 1 metra wysokości,a jej kwiaty języczkowe o czerwonej, różowej bądź
fioletowej barwie sięgają 6-9 cm (kwiaty środkowe są koloru brunatnego, czy też
czerwonobrunatnego). Naturalnie występuje w Ameryce Płn, zaś uprawiana w celach
terapeutycznych jest zarówno w Azji jak i Europie. Charakteryzuje się aromatycznym
zapachem ze słodkim posmakiem.
Skład:
Ziele:
depsyd kwasu kawowego z kwasem chinowym – kwas chlorogenowy i jego izomer –
kwas izo-chlorogenowy,glikozyd fenolowy – echinakozyd, depsyd – kwas cykoriowy,
verbaskozyd, flawanoidy, olejek eteryczny, poliacetyleny, wielocukry,
alkaloidy pirolizydynowe.
Korzeń:
glikozyd fenolowy – echinakozyd, kwas izo-chlorogenowy, cynaryna, kwas chlorogenowy,
polisacharyd zbudowany z D-fruktozy – inulinę, glikoproteiny, olejek eteryczny,
alkaloidy pirolizydynowe, seskwiterpeny, poliacetyleny, związki aminowe.
Główne zastosowania:
- choroby wirusowe (np grypa, przeziębienia, opryszczka)
- choroby bakteryjne (np angina, płonica, trądzik, choroby weneryczne, zakażenie zatok,
- układu pokarmowego i oddechowego )
- choroby grzybicze (np kandydozy, kryptokokozy)
- choroby pasożytnicze (terapia uzupełniająca)
- trudno gojące się rany, odmrożenia, odleżyny, oparzenia, owrzodzenia
- zwiększenie odpornośći organizmu
- zaburzenia trawienia
- dyskineza dróg żółciowych
- zapalenie dziąseł
- przewlekłe zapalenie układu moczowego i rozrodczego
Właściwości i działanie udokumentowane przez badania:
W roku 1910 odnotowano, że zwiększa liczbę białych krwinek. Nieco wcześniej jeżówka
purpurowa używana była w produkcji leków homeopatycznych. W latach dwudziestych i
trzydziestych XX wieku cieszyła się ogromną popularnością jako środek regenerujący
i uodparniający organizm.
Właściwości i działanie udokumentowane przez tradycyjne zastosowanie:
Ok 400 lat temu Indianie używali jeżówki w kuracjach trudno gojących się, krwawiących
i zakażonych ran. Ponadto pomocna była też w terapii kiły, malarii, błonicy, czy
szkarlatyny, jak również w innych chorobach którym towarzyszyła gorączka.
Dawkowanie:
Nalewka: 100g rozdrobnionego korzenia lub ziela należy zalać 500 ml alkoholu 40-50%.
Wytrawić 7 dni, przefiltrować i przechowywać w ciemnym, chłodnym miejscu. Pić po 5ml
2-3 razy dziennie. Profilaktycznie: 5ml – 3 razy w tygodniu.
Macerat: 1 część zmielonego ziela lub korzenia zalać 3 częściami przegotowanej wody.
Wytrawiać ok 6 godzin i przefiltrować. Pić 100ml 3 razy dziennie. Można dodać miodu.
Macerat przechowywać w lodówwce maksymalnie 3 dni.
Napar: 1 łyżkę ziela lub korzenia zalać 200ml wrzącej wody. Należy odstawić na 20 min
i przecedzić. Pić 100-200 ml 2-3 razy dziennie. Warto dodać miodu.
Odwar nie jest polecany, gdyż aktywne składniki jeżówki są bardzo wrażliwe na dłuższe
podgrzewanie.
Przeciwwskazania:
Ciąża i okres karmienia piersią.
Nie należy stosować równocześnie z lekami immunosupresyjnymi i glikokortykosteroidami.
Choroby autoimmunologiczne i te w których występują procesy autoagresji immunologicznej.
Białaczka.
AIDS.
Objawy uczulenia: opuchnięcie twarzy, rumień, świąd, podrażnienie nerek, pokrzywka.
Źródła:
http://www.rozanski.ch/immunolog.html
https://pl.wikipedia.org/wiki/Je%C5%BC%C3%B3wka_purpurowa
Szukasz ziół z artykułu?
