Spis treści
Kocimiętka właściwa ( Nepeta cataria ) znana jest również pod nazwami Catnio lub Catnep. Należy do rodziny wargowych Labiatae. Rejonem naturalnego występowania Kocimiętki jest południowa część Europy a także południowa wschodnia Azja. Surowiec stanowi jest ziele i liść.
Posiada zastosowanie lecznicze, przyprawowe, ale również odpędza owady i roztocze. Można z niej sporządzić środek odstraszający insekty. Wyciągi z kocimiętki posiadają właściwości przeciwzapalne i antyseptyczne, odkażające, przeciwgnilne oraz żółciopędne. Nepetalaktony oddziałują na zachowanie wielu gatunków zwierząt, pobudzają koty psychicznie i seksualnie.
Związki aktywne kocimiętki:
olejek eteryczny, irydoidy, garbniki, pochodne kwasu dezoksyloganowego, beta-kariofilen, kwas nepetalowy, nepetalaktony, karwakrol, citronelal, nerol, geraniol, pulegon, tymol. Nepetalakton należy do lotnych irydoidów.
W fitoterapiii kocimiętkę stosowano jako środek:
- środek uspokajający,
- nasenny
- rozkurczowy
- przeciwwzdęciowy
- wiatropędny
- regulujący miesiączkowanie
- napotny
- rozgrzewający i przeciwbiegunkowy w nieżytach przewodu pokarmowego
Dawkowanie:
Napar: 1-2 łyżki kocimiętki na 1 szklankę wrzącej wody lub mleka. Przyjmować 1-3 dziennie po 200 ml.
W celach uspokajających i poprawiających sen – 1 szklanka naparu wodnego lub mlecznego 1-2 razy dziennie. Można podawać dzieciom, można dodać miodu.
Nalewka i intrakt:(100 g / 300 g alkoholu) 5 ml 1-2 razy na dzień w mleku lub wodzie z miodem.
Olejek i nalewka (intrakt) zwalcza owady oraz roztocze pasożytnicze (wcieranie w skórę, włosy, spryskiwanie)
Zastosowanie kocimiętki:
- bezsenność
- zaburzenia trawienne
- przeziębienia
- grypa
- reumatyzm
- zapalenie oskrzeli
