Spis treści
Korzeń kudzu (ang. kudzu root, kudzu vine, Japanese arrowroot) to mająca właściwości lecznicze część rośliny o polskiej nazwie Opornik łatkowaty (łac. Pueraria montana (Lour.) Merr, ale także Pueraria lobata oraz Pueraria thomsoni ). Roślina kudzu należy do rodziny Fabaceae, czyli bobowatych/ motylkowatych, podobnie jak groch, fasola, bób, łubin, wyka, soja, czy nawet tzw. orzeszki ziemne.
Co to jest kudzu? Kudzu jest wieloletnim pnączem, którego łodyga może dorastać nawet do 30m długości, natomiast korzeń kudzu jest surowcem mogącym ważyć nawet do 180 kg i dorastać w głąb ziemi do 2 metrów. Środowisko naturalne, w którym występuje to przede wszystkim klimat okołorównikowy i zwrotnikowy okolic Azji południowo – wschodniej i Oceanii – przede wszystkim rejony o dużych opadach, gorących latach i łagodnych zimach. Występuje także w klimacie umiarkowanym i jest w stanie przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, jest to jednak w tym klimacie gatunek zawleczony i – niestety- inwazyjny (np. kudzu kanadyjskie, ale także to rosnące w Europie). Co ciekawe kudzu może rosnąć nawet na glebach ubogich w składniki mineralne, ponieważ, co typowe dla roślin z rodziny Fabiaceae, potrafi wiązać azot atmosferyczny z powietrza, nie musząc go pobierać z gleby. W Europie występuje przede wszystkim kudzu jako roślina uprawna ze względu na właściwości lecznicze.
Kudzu – jak działa? Działanie kudzu, właściwości kudzu, zastosowanie kudzu, na co pomaga kudzu
W ziołolecznictwie nie stosuje się ziela kudzu, ponieważ korzeń zawiera znacznie więcej związków bioaktywnych, a jednocześnie jest surowcem bardziej wydajnym. Czasami, choć rzadko i nie w Polsce, można spotkać kwiaty kudzu, które mają podobne związki jak korzeń, ale są bogate dodatkowo w saponiny. Korzeń kudzu zawiera kilkadziesiąt związków uznawanych za lecznicze, głównie są to izoflawonoidy i triterpeny. Choć korzeń kudzu jest teraz używany na całym świecie to jego początki opierają się na ziołolecznictwie chińskim, gdzie wykorzystywany był jako skuteczny lek na cukrzycę, choroby sercowo – naczyniowe, biegunki w ostrej postaci, w leczeniu gorączki. Obecnie korzeń kudzu stosowany jest zarówno sam (rozdrobniony korzeń, proszek kudzu lub kudzu w kapsułkach) jak i w mieszankach ziołowych (herbata kudzu, wyciąg z kudzu) w łagodzeniu objawów kaca i wspomaganiu procesów detoksykacyjnych w wątrobie, w leczeniu gorączki, grypy i w regulacji pracy serca.
Korzeń kudzu wykazuje wpływ na:
- Choroby sercowo – naczyniowe, ma działanie przeciwniedokrwienne, obniżając tętno oraz ciśnienie tętnicze: odpowiada za to zawarta w nim pueraryna, która wpływa na układ renina- angiotensyna i rozszerza naczynia krwionośne poprzez hamowanie receptorów β-adrenergicznych, ale także działa na układ tlenku azotu i kanału potasowego wrażliwego na ATP w śródbłonku naczyniowym. Efekt wazorelaksacyjny (rozkurczający mięśnie gładkie w ścianie naczyń krwionośnych) uzyskuje pueraryna również poprzez zmniejszenie napływu jonów wapnia do naczyń krwionośnych przez modulację kanałów potasowych.
- Przepływ mózgowy krwi: wyizolowana z kudzu pueraryna stosowana jest w Chinach w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego (pueraryna w iniekcjach, nie w formie kapsułek, nie w formie sproszkowanej) oraz w rozszerzaniu naczyń mózgowych, działając tak samo na naczynia krwionośne jak w punkcie wyżej. Pueraryna przeciwdziała także apoptozie (śmierci komórek) w udarze niedokrwiennym.
- Hyperlipidemia: korzeń kudzu wpływa na obniżenie cholesterolu całkowitego, w tym obniżenie tzw. ”złego” cholesterolu LDL, czyli lipoproteiny o małej gęstości, a zwiększenie „dobrego” – HDL, czyli lipoproteiny o wysokiej gęstości. Korzeń kudzu zmniejsza także ilość trójglicerydów we krwi. Wstępne badania sugerują, że kudzu może wspierać prawidłowy profil lipidowy, jednak nie zastępuje leków stosowanych w leczeniu hipercholesterolemii.
- Działanie przeciwcukrzycowe: korzeń kudzu na cukrzycę ma także udowodnione działanie w badaniach naukowych – pueraryna, ale też „zwykły” wyciąg z korzenia kudzu wpływają na poziom glukozy we krwi nasilając wychwyt glukozy oraz zmieniając ekspresję transportera glukozy GLUT; im większa dawka tym większy wychwyt glukozy. Pueraryna z korzenia zwiększa ekspresję mRNA receptora PPAR, co sprzyja poprawie wrażliwości na insulinę, przez co zastosowanie kudzu na odchudzanie również ma istotny wpływ. Należy jednak pamiętać, że łączenie leków wpływających na metabolizm glukozy lub innych ziół działających hipoglikemizująco razem z korzeniem kudzu może być niebezpieczne i należy zachować rozwagę – efekt synergistyczny, czyli zwielokrotnianie siły efektu substancji hipoglikemizujących może doprowadzić do tak dużego obniżenia poziomu glukozy we krwi, że może zagrażać to życiu. Warto zachować ostrożność i nie łączyć ze sobą substancji.
- Działanie w nefropatii cukrzycowej, czyli uszkodzeniu nerek wywołanym zbyt wysokim poziomem glukozy we krwi; pueraryna wpływa na ekspresję genów, które biorą udział w szeregu szlaków sygnałowych prowadzących do rozwoju nefropatii cukrzycowej, m.in. w nadmiernej syntezie kolagenu typu IV, który wpływa na pogrubienie naczyń w kłębuszkach nerkowych.
- Działanie przeciwutleniające, które doskonale sprawdza się w chorobach i potrzebie regeneracji organizmu; izoflawony wpływają na niwelowanie wolnych rodników.
Warto podkreślić, że główną substancją kuzu root jest właśnie pueraryna; jest ona stosowana we wszystkich powyższych problemach zdrowotnych, jednak samej pueraryny nie ma dostępnej w sprzedaży bez recepty. W Chinach i niektórych krajach Azji Wschodniej dostępne są leki zawierające puerarynę w formie iniekcji, stosowane w tamtejszym systemie medycznym. Preparaty te nie są dostępne w Europie ani nie stosuje się ich w ziołolecznictwieKorzeń kudzu zawiera oczywiście także inne związki o potwierdzonym działaniu leczniczym i w formie dostępnej do zakupu dla każdego ma fantastyczne działanie w problemach przewlekłych.
Korzeń do celów ziołolecznictwa przetwarza się surowiec metodą standardowego suszenia surowca pokrojonego w kostkę lub cienkie kwadraciki (suszenie zarówno światłem słonecznym jak i wystawienie w przewiewnych miejscach), metoda suszenia nie wpływa na zawartość pueraryny.
Jakie związki zawiera kudzu?
Przede wszystkim pueraryna, daidzeina, formononetyna, genistyna, kudzusaponina, kudzusapogenol i odpowiadające także za smak i zapach palmitynian metylu, stearynian metylu, octan 2-metoksyetylu, acetylokarbinol, kwas butanowy. Wśród składników występujących śladowo występują: 5-metylohydrantoina, tuberozyna, chlorek choliny, chlorek acetylocholiny, D-mannitol, 1-monotetrakozanian glicerolu, kwas eikozanowy, kwas heksadekanowy, ester 2,3-dihydroksypropylowy kwasu tetrakozanoidowego, diacetonamina i D-(+)-pinitol.
Korzeń kudzu jest źródłem wielu polifenoli, w tym izoflawonów, glikozydów izoflawonoidowych, kumaryn, pueroli, but-2-enoli i ich pochodnych. Stanowczo w składzie wyróżniają się izoflawony i ich glikozydy, którymi są (najbardziej wykorzystywane w farmakologii) pueraryna i daidzyna. Pueraryna występuje w surowcu w największej ilości i wyizolowano ją już z korzenia kudzu w latach 50. XX wieku. Daidzyna jest składnikiem nie tylko kudzu, ale również soi i innych roślinach strączkowych, a związki takie jak formononetyna i genistyna znajdują się w korzeniu kudzu i innych roślinach strączkowych.
Zastanawiające jest jak w czasach, gdy nauka nie była tak rozwinięta jak obecnie, Chińczycy (ci starożytni!) uznali za stosowne zbierać korzeń kudzu jesienią i zimą, wierząc, że właśnie wtedy zawartość substancji leczniczych jest najwyższa. Istotnie – korzenie, będące surowcem zielarskim zbierane są w porze, gdy roślina zakończy kwitnienie i owocowanie ze względu na wyższe gromadzenie substancji bioaktywnych w korzeniu – tak samo jest z korzeniem kudzu. Siedem głównych izoflawonoidów z rośliny (3′-hydroksypueraryna, pueraryna, 3′-metoksypueraryna, daidzeina, genistyna, glikozyd 7-formononetyny i daidzyna) według badań z 2007 roku wykazuje najniższy udział w okresie kwitnienia rośliny, czyli między kwietniem a sierpniem, stopniowo wzrastając między październikiem a grudniem, by w styczniu – gdy roślina jest w spoczynku – posiadać najwyższą wartość wymienionych wyżej związków. Najwyższe wartości substancji wpływających na jakość surowca odnotowuje się ponadto po 3 latach wzrostu korzenia.
Korzeń kudzu a alkohol- czy przy kudzu można pić alkohol? Działanie kudzu na uzależnienie od alkoholu
Przyjmując kudzu dozwolone jest picie alkoholu. Alkohol nie powoduje toksycznej interakcji.
W badaniach klinicznych z udziałem niewielkich grup osób ekstrakt z kudzu wykazywał potencjał w zmniejszaniu ilości wypijanego alkoholu, jednak kudzu nie jest lekiem na alkoholizm. W jednym z badań uczestnicy, którzy przyjęli ekstrakt z kudzu (2g, w tym 520 mg aktywnych izoflawonów) 2,5 godziny przed piciem piwa, w porównaniu z grupą placebo, wypijali mniej niż przyjmujący placebo. Ponadto pili alkohol wolniej. Taki wpływ obserwowano już po pojedynczej dawce kudzu root. W innym badaniu, które zgromadziło mężczyzn uzależnionych od alkoholu, zastosowano przyjmowany codziennie ekstrakt z kudzu (250 mg izoflawonów 3 razy dziennie). Nie odnotowano żadnych działań niepożądanych, w tym także w badaniach laboratoryjnych, jedynie minimalne skutki uboczne. Ekstrakt z korzenia kudzu zmniejszył przyjmowanie alkoholu tygodniowo o 34 do 57%, zmniejszył także liczbę dni intensywnego picia, zwiększył liczbę dni bez picia alkoholu.
Mechanizm działania korzenia kudzu na przyjmowanie alkoholu nie jest do końca ustalony, ale naukowcy w badaniach biochemicznych odkryli, że może się to dziać w toku modyfikacji mitochondrialnej dehydrogenazy aldehydowej lub szlaków monoaminooksydazy acetylaldehydu. Inni zasugerowali, że pueraryna może blokować szlaki metaboliczne biogennych amin, co powoduje zmiany w mózgu w tzw. „układzie nagrody” i produkcję neuroprzekaźników tj. serotonina i dopamina. W jednym z badań zaobserwowano szybszy wzrost stężenia alkoholu we krwi po kudzu, jednak wynik ten wymaga dalszych badań. Skutkowało to opóźnieniem przyjmowania kolejnej porcji alkoholu.
Uśredniając – przyjmowanie korzenia kudzu wiąże się z ograniczeniem picia alkoholu od 30% do nawet 50% i wydaje się być naprawdę dobrym preparatem w ziołolecznictwie wpływającym na przyjmowanie alkoholu i leczenie uzależnienia od alkoholu.
Czy stosowanie kudzu na nerwy, na nerwicę, na depresję może mieć coś wspólnego z uzależnieniem?
Izoflawony kudzu wpływają na układ dopaminergiczny i serotoninergiczny, dlatego są badane pod kątem regulacji nastroju. Nie oznacza to jednak, że kudzu działa przeciwdepresyjnie — dotychczas brakuje badań klinicznych potwierdzających takie zastosowanie. Kudzu wpływa na układ dopaminergiczny i serotoninergiczny, co ma znaczenie w badaniach nad regulacją nastroju. Nie oznacza to jednak, że kudzu jest środkiem stosowanym w leczeniu depresji. Brakuje badań klinicznych potwierdzających działanie przeciwdepresyjne, dlatego w zaburzeniach nastroju suplementacja kudzu powinna być poprzedzona konsultacją ze specjalistą. Nie zaleca się łączenia kudzu z lekami przeciwdepresyjnymi lub przeciwlękowymi, ponieważ teoretycznie może wpływać na układ serotoninowy. W przypadku stresu kudzu może natomiast troszkę załagodzić objawy, jednak nie zlikwiduje przyczyny stresu, stosowanie kudzu root na nerwicę również musi być konsultowane z osobą znającą farmakokinetykę leku i stan psychiczny pacjenta.
Korzeń kudzu – jaki wybrać?
Okazuje się, że korzeń kudzu to nie na całym świecie ten sam gatunek, mamy do czynienia bowiem z Pueraria Montana, Pueraria lobata, Pueraria thomsoni.. Opinie części osób zajmujących się biologią gatunku mówią o trzech typach morfologicznych rośliny kudzu, różniących się między sobą wielkością kwiatów i owoców, jednak w literaturze taksonomicznej wyróżnia trzy gatunki z wysokim zróżnicowaniem genetycznym. I tak np. australijski kudzu i europejski kudzu to Pueraria lobata, a występujący w stanie naturalnym kudzu to Pueraria montana lub jego odmiana Pueraria montana var. lobata, a także Pueraria thomsoni. Czy w takim razie jest jakaś różnica we właściwościach leczniczych i gdzie można kupić korzeń kudzu – ten najbogatszy w związki bioaktywne lub różnica w tym na co działa kudzu, w zależności od gatunku?
Jeszcze do początku XX wieku mając na myśli korzeń kudzu (Puerariae radix) brało się pod uwagę zarówno Pueraria thomsoni, jak i Pueraria lobata. Obecnie Pueraria thomsoni jest przeznaczona częściej na cele kulinarne – powszechnie używana jest w kuchni południowych Chin. Natomiast korzeń P. lobata jest gatunkiem używanym znacznie częściej w ziołolecznictwie ze względu na większy udział substancji leczniczych oraz dwa składniki nieobecne w P. thomsoni, jest to 3-hydroksypueraryna i 3′-metoksypueraryna. Mimo różnic w składzie chemicznym obu gatunków działanie i właściwości obu ziół są uznawane za przybliżone, mimo że znacząco wyróżnia się jednak P. lobata.
Wyniki chromatografii cienkowarstwowej wskazują, że to właśnie P.lobata ma wyższą całkowitą wartość izoflawonoidów (7,84%) w porównaniu z P.thomsoni (1,87%). Na korzyść P. lobata przemawia zawartość pueraryny (3,32% vs. 0,60%), daidzyny (0,47% vs. 0,10%) oraz daidzeiny (0,15% vs. 0,05%).
Warto nadmienić, że na zawartość składników bioaktywnych w korzeniu kudzu ma wpływ lokalizacja, z której zbierano korzeń, klimat, wysokość nad poziomem morza, pora i metoda zbioru oraz obróbka surowca po zbiorze. By zapewnić porównywalną jakość surowca stosuje się standaryzację względem głównego składnika, czyli pueraryny. Zawartość pueraryny nie powinna być mniejsza niż 2,4% (jeśli chodzi o pozyskanie z P.lobata lub nie mniejsza niż 0,3% w przypadku P.thomsoni. Standaryzacja na zawartość jednego głównego składnika to oczywiście próba uzyskania porównywalnych preparatów, mimo że roślina zawiera także inne substancje, które również mogą występować w zmiennych proporcjach w różnych warunkach rozwoju rośliny. Substancje te również pełnią zasadniczą rolę dla właściwości korzenia kudzu. W przypadku wyboru preparatu z korzenia kudzu warto więc sprawdzać zawartość procentową pueraryny.
Powszechnie wyszukiwane „kudzu kanadyjskie” nie jest lepsze od innych preparatów kudzu. To także Pueraria lobata, jak większość kudzu dostępnego na rynku.
Jak stosować korzeń kudzu? Jakie jest dawkowanie korzenia kudzu i jak przygotować korzeń kudzu? Jak długo stosować korzeń kudzu?
W przypadku stosowania naparu z suszonego korzenia kudzu (tzw. herbata z kudzu) potrzeba ok. 2 – 4 g surowca. Należy zalać go w szklance/ kubku wrzątkiem i zakryć na 10 – 15 minut. Zaparzony napar pije się 1 – 2 razy dziennie. Taki napar może być przygotowany zarówno z korzenia w kawałkach jak i sproszkowanego. Stosowanie zależne jest od efektu, jaki chce się uzyskać. Jeśli w chorobach przewlekłych lub dłuższym leczeniu uzależnień – wskazane jest 3 – 4 tygodnie. Jeśli chodzi o jednorazowe mniejsze wypicie alkoholu – wystarczy pojedyncza dawka.
Standaryzowany na ilość izoflawonów preparat z kudzu root (szczególnie pueraryny) występuje w standardowej dawce 200 – 500 mg ekstraktu, który powinien być przyjmowany 1 – 2 razy dziennie. Dużo zależy od dawki dostępnej w jednej kapsułce. Mniejsza dawka – częstsze przyjmowanie kapsułek. Zwykle stosuje się ok. 250 mg izoflawonów dziennie.
W większości przypadków należy jednak stosować się przede wszystkim do dawkowania dostępnego na opakowaniu produktu – producent wie, jaka ilość i jaka forma występuje w produkcie, a od tego zależy także dawkowanie.
Warto obserwować działanie kudzu root pod kątem skutków ubocznych – jeśli by się pojawiły zalecane jest zaprzestanie stosowania.
Korzeń kudzu – gdzie kupić?
Korzeń kudzu można kupić w wielu sklepach zielarskich stacjonarnych, ale i tych online. Między innymi w internetowym sklepie zielarskim Plantago. Cena korzenia kudzu w sklepach zielarskich waha się między 23 a 55 zł za 100g. Duże znaczenie ma oczywiście też jakość surowca. Dostępne na rynku są również kapsułki z korzenia kudzu – korzeń jest tam w formie sproszkowanej, czasami oprócz sproszkowanego korzenia można w składzie zobaczyć dodatkowo ekstrakt z kudzu, co potęguje działanie.
Po jakim czasie działa korzeń kudzu?
Badania farmakokinetyczne ukazały, że wyciąg z kudzu root przyjmowany w formie doustnej jest szybko wchłaniany; podobnie izoflawonoidy kudzu tj. np.
- pueraryna – osiąga szczytowe stężenie (najwyższe stężenie we krwi) po około 1 – 2 godzinach od przyjęcia z okresem półtrwania 24 – 36 minut, jest eliminowana z organizmu po ok. 5 – 7 godzinach
- daidzeina i genisteina – osiągają szczytowe stężenie później – po ok. 5 – 7 godzinach, a eliminacja następuje po 6 – 8 godzinach
Wchłanianie głównej substancji czynnej korzenia kudzu – pueraryny – następuje głównie w jelitach, skąd jest transportowana do krwi, a z nią do płuc, nerek, wątroby, serca, śledziony i mózgu. Pueraryna jest częściowo wydalana w formie niezmienionej, ale część ulega metabolizmowi, np. glukuronidacji. W przypadku pozostałych związków – podlegają one procesom w organizmie i wydalane są w postaci przetworzonych związków.
Korzeń kudzu – skutki uboczne, działania niepożądane, toksyczność, kto nie może brać kudzu
Kudzu charakteryzuje się niską toksycznością. Poza licznymi badaniami na zwierzętach w badaniach z udziałem ludzi przyjmowane doustnie 500 mg ekstraktu z korzenia kudzu 3 razy dziennie przez 7 dni dało w badaniach jedynie niewielkie i nieistotne klinicznie zmiany w profilu wątrobowym (ASPAT, ALAT), morfologii, w analizie moczu zarówno w trakcie leczenia jak i 4 tygodnie po nim. Ekstrakt zawierał 19% pueraryny, 4% daidzyny i 2% daidzeiny. W innym badaniu, trwającym aż 24 tygodnie, pacjentom podawano ekstrakt z suszonego korzenia kudzu (70%) i korzenia szałwi czerwonej (30%); nie zaobserwowano objawów ubocznych, zmian w wynikach badań hematologicznych i biochemicznych. Natomiast obserwowane u 2 osób ciężkie działania niepożądane nie musiały być związane z przyjmowaniem kudzu, ponieważ takie same objawy wykazano u 6 osób z grupy kontrolnej w badaniu, nie przyjmującej preparatu z korzeni.
Kudzu w niektórych przypadkach może powodować problemy żołądkowo – jelitowe tj. nudności, ból żołądka, czasami także świąd skóry lub zawroty głowy.
Skutki uboczne kudzu root mogą być natomiast zaobserwowane wyraźniej w przypadku podania wyizolowanej pueraryny w formie iniekcji; w literaturze opisuje się gorączkę, zawroty i bóle głowy, wysypkę alergiczną, wstrząs anafilaktyczny, uszkodzenie nerek, wątroby.
Istotne jest natomiast, że izoflawonoidy kudzu posiadają działanie estrogenie (tj. pueraryna, daidzyna, genistyna, daidzeina, genisteina). To oznacza, że mają możliwości wiązania z receptorami estrogenowymi w organizmie zarówno kobiety jak i mężczyzny. Co to oznacza w praktyce? W przypadku niskiego poziomu estrogenów w organizmie (u kobiet głównie okres kilka lat przed menopauzą i okres po menopauzie) mogą łagodzić przechodzenie menopauzy, niwelować uderzenia gorąca, zmiany nastroju itd. jednak u kobiet z dominacją estrogenową powodują jeszcze bardziej nasilone objawy i problemy zdrowotne. W obecnych czasach w związku z dużą ilością ksenoestrogenów z kosmetyków, w produktach codziennego użytku, jedzeniu, ubraniach, w powietrzu oraz większą ilością osób z nadwagą i otyłością (tkanka tłuszczowa także wytwarza estrogeny) dominacja estrogenowa jest ogromnym problemem. Kobiety cierpią na PCOS (zespół policystycznych jajników), rzadkie miesiączki, brak owulacji, problemy z układem sercowo – naczyniowym, profilem lipidowym i niepłodnością, nowotworami które rozwijają się pod wpływem zbyt wysokiego narażenia na estrogeny. W tym wypadku fitoestrogeny z kudzu, ale i innych roślin tj. soja, koniczyna są bardzo niewskazane i należy unikać takiego typu preparatów.
Kudzu zawiera fitoestrogeny, które mogą oddziaływać na gospodarkę hormonalną. Z tego powodu osoby przyjmujące antykoncepcję hormonalną powinny zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem suplementacji kudzu. Nie ma badań potwierdzających osłabianie działania antykoncepcji ani zwiększanie ryzyka zakrzepicy, jednak potencjalne interakcje hormonalne wymagają ostrożności Niektóre badania sugerują potencjalny wpływ na mechanizmy krzepnięcia, dlatego osoby stosujące leki przeciwzakrzepowe powinny skonsultować użycie kudzu z lekarzem.
Nie zaleca się stosowania kudzu w ciąży ani w jej wczesnym etapie. Badania na zwierzętach wskazują, że wysoka dawka pueraryny może wpływać na rozwój zarodka oraz masę płodu. Brakuje jednak danych klinicznych dotyczących ludzi, dlatego zaleca się ostrożność i unikanie stosowania kudzu w okresie ciąży.
Brakuje rzetelnych danych dotyczących przyjmowania kudzu podczas karmienia piersią, jednak jest to niezalecane. Ze względu na estrogenne działanie izoflawonów może powodować zmniejszenie lub zahamowanie laktacji. Nieznany jest wpływ na dziecko.
Kudzu może wchodzić w interakcje z lekami na nadciśnienie i cukrzycę – może nasilać działanie, prowadząc do niebezpiecznych skutków ubocznych.
Uwaga: pueraryna może zmieniać metabolizm leków, które są substratami, induktorami lub inhibitorami enzymów CYP, czyli enzymów cytochromu P450. Należy przyjmując inne leki, zioła zawsze przed przyjęciem kudzu doczytać więcej informacji w ulotce lub karcie leku w Internecie, czy dany lek, ziele, wpływa na cytochrom P450.
Korzeń kudzu – opinie
Komu pomogło kudzu? Opinie o kudzu root są bardzo dobre, a wręcz rewelacyjne – wiele osób deklaruje rzeczywistą poprawę w walce z uzależnieniem od alkoholu czy papierosów, a co ciekawe, także z uzależnieniem od słodyczy (!) i tutaj można z wysokim prawdopodobieństwem stwierdzić, że chodzi również o mechanizm działania na „układ nagrody” w mózgu, poza wymienionym wyżej działaniem pueraryny na zmniejszanie poziomu glukozy we krwi i zwiększanie wrażliwości na insulinę. Kudzu opinie ma dobre również w zakresie poprawy w przechodzeniu menopauzy, czy lepszego snu, zmniejszenia poziomu stresu. W przypadku redukcji uzależnień większość opinii jest naprawdę bardzo dobra, ale u małej części osób nie był w stanie pomóc, co może wiązać się z niewiadomego pochodzenia przeszkodami w metabolizmie, łączeniu z innymi lekami itd.
Opinie lekarzy o kudzu są trudne do zweryfikowania, ponieważ potrzeba znać konkretną roślinę i mechanizm działa bardzo dokładnie, by móc rzetelnie i z pełną odpowiedzialnością określić możliwy wpływ na zdrowie. Ważne jest natomiast, by konsultując z lekarzem przyjmowanie korzenia kudzu przedstawić mechanizm działania leku i interakcje, tj. opisane wyżej w tym artykule, ponieważ znacząco ułatwia to zestawienie z przyjmowanymi lekami, stanem chorego i określeniem możliwych działań niepożądanych. Należy mieć na uwadze, że z racji na wyraźne działanie korzenia kudzu może on wykluczać się z wieloma lekami lub potęgować ich działanie.
Bibliografia
- Uniwersytet Śląski w Katowicach. Analiza stopnia inwazyjności gatunków obcych w Polsce wraz ze wskazaniem gatunków istotnie zagrażających rodzimej florze i faunie oraz propozycją działań strategicznych w zakresie możliwości ich zwalczania oraz Analiza dróg niezamierzonego wprowadzania lub rozprzestrzeniania się inwazyjnych gatunków obcych wraz z opracowaniem planów działań dla dróg priorytetowych – Karta informacyjna gatunku.
- Penetar D., Toto L., Lee D., Lukas S. A Single Dose of Kudzu Extract Reduces Alcohol Consumption in a Binge Drinking Paradigm. Drug and Alcohol Dependence, 2015, 153, str. 194-200.
- Lukas S., Penetar D., Su Z. i in. A Standardized Kudzu Extract (NPI-031) Reduces Alcohol Consumption in Non Treatment-Seeking Male Heavy Drinkers. Psychopharmacology (Berl), 2012, 226 (1), str, 65-73.
- Wong K., Li G., Li K., i in. Kudzu root: Traditional uses and potential medicinal benefits in diabetes and cardiovascular diseases. Journal of Ethnopharmacology, 2011, 134, str. 584-607.
- Penetar, D., Teter, C., Ma, Z., i in. Pharmacokinetic profile of the isoflavone puerarin after acute and repeated administration of a novel kudzu extract to human volunteers. Journal of Alternative & Complementary Medicine, 2026, 12, str 543-548.
- Bebrevska, L., Foubert, K., Hermans, N., i in. In vivo antioxidative activity of a quantified Pueraria lobata root extract. Journal of Ethnopharmacology, 2010, 127, str. 112-117.
- Zheng, J., Chen, B., Jiang, B., i in. The effects of puerarin on CYP2D6 and CYP1A2 activities in vivo. Archives of Pharmacal Research, 2010, 33, str. 243-246.
