Spis treści
Rodzina: Nelumbonaceae
Rodzaj: Nelumbo
Gatunek: Nelumbo nucifera
Synonimy: Nulumbium speciosum, Nymphaea nelumbo
Inne nazwy: Sacred lotus, Indian lotus, Asian lotus, bean of India, lotus, lotos orzechodajny, nurzykłąb orzechodajny.
Lotos różowy to wieloletnia roślina wodna, która występuje przede wszystkim w południowo-wschodniej Azji. Rośnie w dorzeczach rzek – w taki sposób, że kłącze rozwija się wśród mułu, na pnących się w górę łodygach wyrastają duże, okrągłe liście, a nad nimi rozwija się okazały kwiat o różowych płatkach. Ów kwiat uznawany jest przez hinduistów i buddystów za symbol czystości i odrodzenia – w czym niebagatelną rolę odgrywa właśnie to, w jaki sposób rozwija się ta roślina.
Wiele tamtejszych krajów, na czele z Indiami, traktuje kwiat lotosu jako narodowy symbol. Jest to związane między innymi z kwestiami religijnymi, jako że kwiaty wykorzystuje się podczas odprawiania rytuałów związanych z kultem. Status surowców ziołoleczniczych mają niemal wszystkie części tej rośliny, od nasion, przez kłącza, po liście – jednak wiele zdrowotnych korzyści można odnieść także spożywając jadalne płatki imponujących, różowych kwiatów.
Surowiec: kwiat lotosu
Składniki aktywne lotosu
aporphine alkaloids (nuciferine, nornuciferine, pronuciferine, asimilobine, N-methylasimilobine,), benzylisoquinoline alkaloids (coclaurine, N-methylcoclaurine, armepavine, norarmepavine, norjuziphine), flawonoids (luteolin, luteolin glucoside, quercetin, isoquercitrin, kaempferol, kaempferol-3-O-glucoside).
Główne zastosowania:
- stres i napięcie nerwowe
- stany depresyjne
- wyczerpanie intelektualne
- bezsenność
Właściwości i działanie udokumentowane przez badania:
Za sedatywne działanie kwiatów lotosu odpowiadają zawarte w nim alkaloidy (spośród nich warto wymienić zwłaszcza nucyferynę) i flawonoidy. W gronie tych drugich znajdują się między innymi działająca przeciwzapalnie kwercetyna. Wiele aktywnych związków zawartych w kwiatach wykazało w trakcie badań naukowych również działanie antyoksydacyjne, potwierdzono też dobry wpływ kwiatów lotosu na kondycję wątroby.
Naukowcy wciąż ustalają, na czym polega dobroczynny wpływ związków o działaniu sedatywnym na funkcjonowanie mózgu. Biorąc pod uwagę to, jak niszczący dla układu nerwowego jest przewlekły stres, próbują odpowiedzieć na pytanie, czy wyciągi z kwiatów lotosu mogą zaradzać takim zmianom: czy mogą na przykład poprawiać funkcjonowanie pamięci.
Właściwości i działanie udokumentowane przez tradycyjne zastosowanie:
Spożywanie kwiatów lotosu zalecały już starożytne, azjatyckie medycyny naturalne: tradycyjna medycyna chińska, indyjska ajurweda oraz rozliczne medycyny ludowe ludów zamieszkujących największy kontynent świata. Spożycie kwiatów lotosu bądź sporządzonych z nich wyciągów zalecano zwłaszcza chorym na cholerę, osobom walczącym z gorączką oraz cierpiącym na zaburzenia pracy układu trawiennego, w tym dysfunkcje wątroby. Kwiaty lotosu były uznawane także za remedium na problemy z układem sercowo-naczyniowym, na bóle brzucha wywoływane skurczami mięśni. Przez wiele wieków stosowania tych wyciągów stało się również jasne, że napary z kwiatów lotosu mają zbawienny wpływ zwłaszcza na samopoczucie psychiczne: niwelują uczucie zmęczenia i odprężają (z tego względu okazują się bardzo pomocne na przykład podczas praktykowania medytacji).
Dawkowanie:
Napar: 1-2 łyżki surowca zalane 1 szklanką wrzątku powinny parzyć się pod przykryciem przez 10-15 minut.
Ekstrakt: 50 g surowca zalanego 2 szklankami wody należy przez przynajmniej kwadrans gotować na małym ogniu. Przecedzić, pozbywając się kwiatów i kontynuować gotowanie, aż ekstrakt będzie przypominał syrop. Należy przechowywać go w niskiej temperaturze i nie dopuszczać do niego powietrza: najlepiej w słoiczku umieszczonym w lodówce.
Przeciwwskazania:
Okres ciąży i karmienia piersią.
Źródła:
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4710907/
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4224446/
- https://www.herbs2000.com/herbs/herbs_lotus.htm
- https://www.hindawi.com/journals/ecam/2015/789124/
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27447599
- http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1211/jpp.61.04.0001/full
